İspanya’da bir mağarada bulunan Neandertal bir çocuğun kulak kemiği, çocuğun Down Sendromlu olabileceğine dair ipuçları taşıyor!
Çeviren: Sena Kaplan
İspanya’daki bir mağarada bulunan tuhaf şekilli kulak kemiği üzerinde yapılan yeni bir analiz, 6 yaşındaki bir çocuğun Down sendromlu olduğunu gösteriyor.
Buluntular, 400 bin ila 40 bin yıl önce Avrasya’da yaşamış olan en yakın evrimsel akrabalarımız Neandertallerde rastlanan ilk Down Sendromu örneği. Lakabı Tina olan çocuğun erken çocukluk dönemine kadar yaşamış olması, çocuğun içinde bulunduğu Neandertal grubunun ona baktığını gösteriyor. Bu da Neandertallerin özgecil davranışlar gösterdiğini ortaya çıkarıyor.
Science Advances’da yayımlanan yeni bir çalışmaya göre çocuğun en az 6 yıldır bakıma ihtiyacı olduğunu ve çocuğun annesinin diğer gruptaki bireylerin yardımına ihtiyaç duyduğunu gösteriyor.
Kulak kemiği, ilk kez İspanya’nın Valensiya ilinde Xàtiva kasabasındaki Cova Negra Mağarası’nda 1989 yılında kazılarak ortaya çıkarıldı. Mağarada bulunan diğer Neandertal buluntuları ise 273 bin ila 146 bin yıl öncesine dayanıyor. Araştırmacılara göre temporal kemiğin bir parçası olan kemik, hayvan kalıntılarıyla karıştığından tam olarak ne olduğu henüz tespit edilebildi.
Araştırmacılar mikro-BT kullanarak kemiği taradılar ve böylelikle kemiğin üç boyutlu dijital bir modelini oluşturabildiler. Tina’nın kulak kemiğinin Down Sendromunda olduğu gibi bir şekle sahip olduğunu fark ettiler. Bununla birlikte kemiğin farklı olan diğer tarafları da var. Daha küçük bir kokleası, yanal yarım daire kanalında anormallikler bulunuyor. Yanal yarım daire kanalların en kısa olanı diğer kanalla birlikte işitme kaybı ve şiddetli baş dönmesi yaratabilir.
Down Sendromlu insanlarda 21. kromozomun fazladan bir kopyası daha bulunuyor. Tina’nın gerçekten Down sendromlu olup olmadığını anlamak için genetik test yapılması gerekti. Araştırma grubuna göre, Tina eğer Down Sendromluysa içinde bulunduğu gruptaki birkaç kişiden bakımı için yardım almalıydı.
Neandertallerin sosyal grupları içindeki hasta bireylere baktıkları zaten biliniyordu. Fakat baktıkları bilinen bireylerin hepsi yetişkinlerdi. Peki Neandertallerin başkalarına bakmalarının nedeni karşılık gözetmeleri miydi yoksa herhangi bir çıkar gözetmeksizin özgeci mi davranıyorlardı?
Neandertallerin 6 yaşındaki zorlu bir genetik hastalığa sahip olan bu çocuğa, o çocuk sonradan kendine bakan kişilere yardım edemeyecek olsa bile yardım etmeleri özgeci bir davranış gösterdiklerini ortaya çıkarıyor.
Çalışmanın başyazarı İspanya’daki Alcalá Üniversitesinden Mercedes Conde, “Bu örnek Neandertaller arasında gerçekten özgeci davranışların varolduğunu gösteriyor.” diyor.
Bu keşfin aynı zamanda modern insanların üzerinde de etkisi var. Çalışmada yer alan araştırmacılar, “Neandertaller ve bizim türümüz arasında bu kadar karmaşık sosyal uyum görmemiz Neandertallerle Homo cinsinin çok eskiye dayanan ortak kökenleri olduğunu gösteriyor.” diyorlar.
