Hipotez, dinozorların 100 milyon yıl boyunca oynadığı rolü memelilerdeki yaşlanma süreciyle ilişkilendiriyor.
Çeviri: Suat Tatar
Önde gelen bir yaşlanma uzmanının yeni teorisine göre, insan yaşlanması milyonlarca yıllık dinozor egemenliğinden etkilenmiş olabilir. ‘Uzun ömür darboğazı’ hipotezi, Birmingham Üniversitesi’nden Profesör Joao Pedro de Magalhaes tarafından BioEssays’de yayınlanan yeni bir çalışmada öne sürüldü. Hipotez, dinozorların 100 milyon yıl boyunca oynadığı rolü memelilerdeki yaşlanma süreciyle ilişkilendiriyor.
Bazı sürüngenler ve amfibiler önemli bir yaşlanma belirtisi göstermezken, insanlar da dahil olmak üzere tüm memeliler belirgin bir yaşlanma süreci gösteriyor.
Profesör de Magalhaes’in hipotezine göre Mezozoik Çağ’da memeliler, dinozorların hüküm sürdüğü dönemde hızlı üreme konusunda sürekli bir baskıyla karşı karşıya kalmış ve bu da 100 milyon yıl boyunca doku yenilenmesi ve DNA onarımı ile ilişkili süreçler gibi uzun yaşamla ilişkili genlerin kaybolmasına ya da etkisiz hale gelmesine yol açmıştır.
Birmingham Üniversitesi Enflamasyon ve Yaşlanma Enstitüsü Moleküler Biyogerontoloji Profesörü Joao Pedro de Magalhaes şunları söylüyor: “‘Uzun ömür darboğazı hipotezi’ milyonlarca yıl boyunca memelilerin yaşlanmasını şekillendiren evrimsel güçlere ışık tutabilir. İnsanlar en uzun yaşayan hayvanlar arasında yer alırken, çok daha yavaş bir yaşlanma sürecine sahip olan ve yaşamları boyunca minimum yaşlanma belirtileri gösteren birçok sürüngen ve hayvan vardır.”
Hipoteze göre memeliler, dinozorların hüküm sürdüğü dönemde hızlı üreme konusunda sürekli bir baskıyla karşı karşıya kalmış ve bu da 100 milyon yıl boyunca doku yenilenmesi ve DNA onarımı ile ilişkili süreçler gibi uzun yaşamla ilişkili genlerin kaybolmasına ya da etkisiz hale gelmesine yol açmıştır.
“En eski memelilerden bazıları, besin zincirinin en altında yaşamaya zorlanmış ve muhtemelen dinozorlar çağında 100 milyon yıl boyunca, hızlı üreme yoluyla hayatta kalmak için evrim geçirmişlerdir. Bu uzun evrimsel baskı döneminin biz insanların yaşlanma biçimi üzerinde bir etkisi olduğunu öne sürüyorum.”
“Hayvanlar dünyasında gerçekten olağanüstü onarım ve yenilenme örnekleri görüyoruz. Bu genetik bilgi, T. rex’e yem olmadıkları için şanslı olan erken memeliler için gereksiz olurdu. Şu anda insanlar, balinalar ve filler de dahil olmak üzere büyük ve uzun yaşayan çok sayıda memeliye sahip olsak da, biz ve bu memeliler Mezozoik dönemden kalma genetik kısıtlamalarla yaşıyoruz ve birçok sürüngenden şaşırtıcı derecede daha hızlı yaşlanıyoruz.”
“Şu anda sadece bir hipotez olsa da, evrimsel geçmişimiz nedeniyle kanserin memelilerde diğer türlere göre daha sık görülmesi ihtimali de dahil olmak üzere, bunu ele almak için pek çok ilgi çekici açı var.”
Kaynak: https://phys.org/news/2023-11-longevity-bottleneck-hypothesis-dinosaurs-human.html
