Gençlerin öfkesi pankartlara sığmıyor. Fransa’daki öğrenci eylemlerinde duvarlara yazılan ve meydanlarda taşınan sözler, eğitimde eşitsizliğe ve polis şiddetine tepkiyi devrimci geçmişe göndermelerle buluşturuyor.
Fransa’da öğretmen açığına, yetersiz eğitim kaynaklarına ve kötü okul koşullarına karşı başlayan öğrenci hareketi, taleplerini el yapımı dövizlerle anlatıyor. Üniversite binalarından Bastille Meydanı’na uzanan sloganlar, gençlerin hem gündelik sorunlarını hem de siyasal itirazlarını görünür kılıyor.
Üniversite duvarında Komün’ün adı
Hareketin çarpıcı görüntülerinden biri Rennes 2 Üniversitesi’nden geldi. Üniversite binasına büyük harflerle yazılan “Vive la Commune” — “Yaşasın Komün”, 1871 Paris Komünü’ne gönderme yapıyordu. Paylaşılan görüntülerde, öğrencilerin eğitim mücadelesine Fransa’nın devrimci tarihinden bir söz eşlik etti.
6 Ekim’de Paris’teki gösterilerde taşınan “Devrim yürüyor!”, “Liseler mücadelede” ve “Gençlik alev alev” sloganları da bu siyasal dili meydanlara taşıdı. Bazı dövizlerde ise Mayıs 68’i yeniden yaşatma mesajı vardı.
“Sınıflar 35 derece ama sorun cep telefonu!”
8 Ekim’de Bastille Meydanı’nı dolduran gençler, Temmuz Sütunu’nun kaidesine çıkarak “Öfkeli Z kuşağı” yazılı büyük bir pankart açtı.
Meydanda duyulan “Sınıflar 35 derece ama sorun cep telefonu!” sözü, öğrencilerin okul koşullarıyla yöneticilerin öncelikleri arasında gördüğü uçurumu anlatıyordu. Gençler, dikkatlerin telefonlara çevrilmesine karşı sınıflardaki somut sorunları hatırlatıyordu.
“Bizim derdimiz diploma, polisin derdi biziz”
İki öğrencinin taşıdığı pankartta, Türkçeye “Bizim derdimiz diploma, polisin derdi biziz” diye uyarlanabilecek bir slogan vardı. Fransızca ifade, lise bitirme sınavı “bac” ile polis birimi “BAC” arasında kelime oyunu yapıyordu. Polis bu pankarta el koydu.
Bir başka dövizdeki “Sorun biz değiliz, aldığınız kararların sonucuyuz” sözü ise gençlerin kendilerini nasıl anlattığını özetliyordu: Yaşadıkları sorunların sorumluluğunu üstlenmek yerine, bu koşulları yaratan kararları sorguluyorlardı.
Komün’den Mayıs 68’e, sıcak sınıflardan polis müdahalelerine uzanan bu sözler, öğrenci hareketindeki farklı itirazları bir araya getiriyor. Gençler, neye karşı çıktıklarını ve nasıl bir gelecek istediklerini kendi cümleleriyle anlatıyor.
